آخرین روز

سلام

صبح بخیر

انگار همین دیروز بود که اولین پست وبلاگ رو نوشتم و نحوه آشنایی واعزامم رو باهاتون به اشتراک گذاشتم

مثل ابرو باد این دو سال گذشت

21 ساله بودم که اومدم و الان 23 ساله ام که دارم میرم

دو سال تنها موندم اینجا و اکثرا چند ماه چند ماه می رفتم خونه

آوج یک شهر بسیار بد مسیر هستش که نمیشد راحت رفت آمد کرد

تو این دو سال تجربیات زیادی رو به دست آوردم

و کارهایی زیادی رو یاد گرفتم اما در مقابل این عمری که از دست دادم هچی نبود

هیچوقت فکر نمیکردم روزی مطلب پایانی این وبلاگ رو بنویسم

هنوزم یادمه تیترهایی که مینوشتم

اولین روز خدمت

دهمین روز خدمت

صدمین روز خدمت.....

به همین راحتی امروز 719 مین روز خدمت رو سپری میکنم

نمیدونم دلم برا اینجا تنگ بشه یا نه

اما امیدوارم جایی که میرم اینقدر خوب باشه که کلا هیچوقت دلتنگ گذشته نشم

ای اونایی که تازه دارید اعزام بشید یک نصیحت کاملا برادرانه:

به مسئولین بالاسریت زیاد رو نده چندتا نکته هم تو مطالب وبلاگ هستش حتما بخون و انجام بده

سرباز امریه هم خیلی خیلی مزخرفه و هم خوبه

خوبه چون پست و لباس نظامی نداره

بده چون کسری نداره

به هر حال دیگه زندگی باید کرد

در ضمن عکس هم خودمم 10روز پیش تو شهر آبگرم 40 چشمه

اینم مسیری که 2 سال هر روز رفتم و برگشتم تا به خونه برسم

سی و دومین روز از خدمت...